Konaklama vergisi, 7194 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun 34 üncü maddesinde düzenlenmiştir.

Konaklama vergisinin konusuna; otel, motel, tatil köyü, pansiyon, apart otel, misafirhane, kamping, dağ evi, yayla evi gibi konaklama tesislerinde verilen geceleme hizmeti ile bu hizmetle birlikte satılmak suretiyle konaklama tesisi bünyesinde sunulan (yeme, içme, aktivite, eğlence hizmetleri ve havuz, spor, termal ve benzeri alanların kullanımı gibi) hizmetler girmektedir.

Konaklama Vergisinin nasıl uygulanacağına ilişkin açıklama ve örneklerin yer aldığı “Konaklama Vergisi Rehberi” hazırlanmıştır.

Söz konusu Rehberde;

• Konaklama vergisinde vergiyi doğuran olay,
• Konaklama vergisinin mükellefi,
• Konaklama vergisine tabi olan hizmetler,
• Konaklama vergisinden istisna olan hizmetler,
• Konaklama vergisinin oranı,
• Konaklama vergisinin matrahı,
• Konaklama vergisi fatura ve benzeri belgelerde nasıl gösterildiği,
• Konaklama vergisinin beyanı ve ödemesi,

gibi konularda ayrıntılı açıklamalara ve örneklere yer verilmiştir.

Giriş

1. Konaklama Vergisinin Konusu Nedir?

2. Hangi Konaklama Tesisleri Verginin Kapsamına Girer?

3. Çadır ve Karavanlardan Konaklama Vergisi Aranır mı?

4. Konaklama Tesislerinde Verilen Geceleme Hizmetinin Kapsamı Nedir?

5. Geceleme Hizmetiyle Birlikte Sunulan Diğer Hizmetlerin Kapsamı Nedir?

6. Tesis Bünyesi Dışında Sunulan Hizmetlerden Konaklama Vergisi Alınır mı?

7. Organizasyon Hizmetlerinden Konaklama Vergisi Alınır mı?

8. Konaklama Vergisinde Vergiyi Doğuran Olay Nedir?

9. Karşılıksız/Bedelsiz Konaklamalarda Vergiyi Doğuran Olay Gerçekleşir mi?

10. Konaklama Vergisinin Mükellefi Kimdir?

11. Mükellefiyet Nasıl Tesis Ettirilir?

12. Konaklama Vergisinden İstisna Hizmetler Hangileridir?

13. Konaklama Vergisinin Matrahı Nedir?

14. Konaklama Vergisinin Oranı Nedir?

15. Bedelin Döviz Olarak Hesaplanması Durumunda Hangi Kur Esas Alınmalıdır?

16. Konaklama Hizmetinin Müşteriye Acente Tarafından Konaklama Vergisi Dahil Satılması Durumunda Belge Nasıl Düzenlenmelidir?

17. Konaklama Vergisi Fatura ve Benzeri Belgelerde Nasıl Gösterilir?

18. Konaklama Vergisinde Vergilendirme Dönemi Nedir?

19. Konaklama Vergisi Ne Zaman Beyan Edilir ve Ödenir?

20. Beyan Edilen Konaklama Vergisi Nasıl Düzeltilir?

Evlerde Üretilen Ürünlerin İnternet Üzerinden Satışında Esnaf Muaflığına İlişkin Rehber

GİRİŞ

Bu Rehberde; bir işyeri açmadan ve sanayi tipi ya da seri imalat yapabilen makine ve materyal kullanmadan, evlerinde kendi el emekleri ile imal ettikleri ürünleri internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden satanların, esnaf muaflığından faydalanabilmesi için kapsamı ve şartları, tevkifat uygulaması, belgelendirme ve bankalar tarafından yapılacak işlemlere ilişkin açıklamalara ve örneklere yer verilmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 9 uncu maddesinde; vergiden muaf esnafa ilişkin düzenlemeler yer almaktadır. Bu maddede kimlerin esnaf muaflığından faydalanabilecekleri, hangi işlerin muafiyet kapsamında değerlendirilebileceği ve muafiyetin nasıl uygulanacağı ilgili Kanunun maddesinde bentler halinde sayılmıştır.

Vergiden muaf esnaf uygulaması, gelirleri genelde el emeğine dayalı olan, çok küçük çapta iş yapan ticaret ve sanat erbaplarının gelirlerini vergi dışında bırakan bir uygulamadır. Esnaf muafiyeti ile düşük gelir grubunda bulunan esnafın ekonomik ve sosyal yönden desteklenerek vergi adaletinin sağlanması amaçlanmaktadır.

Evlerde üretim yapan küçük üreticilerin ürünlerinin elektronik ortamda satışını teşvik etmek amacıyla; 7162 sayılı Kanun ile 30/1/2019 tarihinden itibaren elde edilen gelirlere uygulanmak üzere Gelir Vergisi Kanununun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendine “işyeri açmaksızın” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya yıl içinde gerçekleştirilen satış tutarı, ilgili yıl için geçerli olan asgari ücretin yıllık brüt tutarından fazla olmamak üzere, internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden” ibaresi eklenmiş olup düzenlemeye ilişkin ayrıntılı açıklamalara 306 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yer verilmiştir.

Bu düzenlemeye göre, evlerinde kendi el emekleri ile imal ettikleri ürünleri bir işyeri açmaksızın internet üzerinden satan kişiler de esnaf muaflığından yararlanmaya başlamışlardır.

Bu değişiklik sonrasında ise; 7256 sayılı Kanun ile 1/1/2021 tarihinden itibaren elde edilen gelirlere uygulanmak üzere Gelir Vergisi Kanununun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasına (10) numaralı bent eklenmiştir. Ayrı bir iş yeri açmaksızın ve sanayi tipi veya seri üretim yapabilen makine ve alet kullanmaksızın oturdukları evlerde imal ettikleri malları internet ve benzeri elektronik ortamlar üzerinden satmaları halinde esnaf muaflığından faydalanmaları mümkün hale getirilmiştir. Bu düzenlemeye ilişkin ayrıntılı açıklamalara 314 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yer verilmiştir.

Evlerde üretilen ürünlerin internetten satışında esnaf muaflığından; Gelir Vergisi Kanununun vergiden muaf esnafı düzenleyen 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (6) ve (10) numaralı bentleri kapsamında faydalanılmaktadır. Rehberde, evlerde üretilen ürünlerin internet ve benzeri ortamlarda satışında esnaf muaflığının nasıl uygulanacağı iki bölüm olarak açıklanmıştır.

Evlerde Üretilen Ürünlerin İnternet Üzerinden Satışında Esnaf Muaflığına İlişkin Rehbere ulaşmak için tıklayınız

2023 Yılı Fatura Düzenleme Sınırı ve Faturaya İlişkin Bilgiler

I-) Vergi Usul Kanununun 232’inci maddesinde Birinci ve ikinci sınıf tüccarlar kazancı basit usulde tespit edilenlerle defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerin

1. Birinci ve ikinci sınıf tüccarlara;

2. Serbest meslek erbabına;

3. Kazançları basit usulde tespit olunan tüccarlara(2)

4. Defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilere;

5. Vergiden muaf esnafa.

Sattıkları emtia veya yaptıkları işler için fatura vermek ve bunlara da fatura istemek ve almak mecburiyetinde oldukları düzenleme yer almaktadır.

II-) Bu kişiler dışında kalanların, birinci ve ikinci sınıf tüccarlar ile kazancı basit usulde tespit edilenlerden ve defter tutmak mecburiyetinde olan çiftçilerden satın aldıkları emtia veya onlara yaptırdıkları iş bedelinin 30 Aralık 2022 tarihli ve 32059 (2.Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 544 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’ne göre 2023 yılında 4.400 TL lirayı geçmesi veya bedeli 4.400 TL’den az olsa dahi istemleri halinde emtiayı satanın veya işi yapanın fatura vermesi mecburidir.

III-) Vergi Usul Kanununun 353/1 inci maddesine göre elektronik belge olarak düzenlenmesi gerekenler de dâhil olmak üzere, verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması, düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi, bu belgelerin elektronik belge olarak düzenlenmesi gerekirken Maliye Bakanlığınca belirlenen zorunlu haller hariç olmak üzere kâğıt olarak düzenlenmesi ya da bu Kanunun 227, 231 ve 234 üncü maddelerine göre hiç düzenlenmemiş sayılması halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için 2.200 Türk lirasından aşağı olmamak üzere bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10’u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesilmektedir.

Bir takvim yılı içinde her bir belge nevine ilişkin olarak tespit olunan yukarıda yazılı özel usulsüzlükler için kesilecek cezanın toplamı 1.100.000 Türk lirasını geçememektedir.

IV-) 232 nci maddenin birinci fıkrasının 1 ila 5 numaralı bentlerinde sayılanlar dışında kalan kişilerin fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu, serbest meslek makbuzu, perakende satış fişi, ödeme kaydedici cihaz fişi ve giriş ve yolcu taşıma biletlerini almadıklarının tespit edilmesi halinde bunlara yukarıda belirtilen cezanın beşte biri kadar (440 TL) özel usulsüzlük cezası kesilmektedir. Bu cezanın kesilebilmesi için, belge alınmadığına ilişkin tespitin vergi incelemesine yetkili olanlar tarafından yapılması şarttır. Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı, söz konusu tespiti vergi incelemesine yetkili olmayanlara da yaptırmaya yetkilidir. Bu hükmün uygulanmasında belge alınmadığına ilişkin tespit tutanağının belge almayana verilen örneği, ceza ihbarnamesi yerine geçmektedir.

V-) 1 Mart 2022 tarihinden itibaren E-arşiv fatura uygulamasına dahil olmayan mükelleflerce vergi mükellefi olmayan nihai tüketicilere yapılan satışlarda vergiler dahil toplam tutarının 5 Bin TL’yi, vergi mükelleflerine düzenlenenler açısından ise (vergi mükelleflerine düzenlenenler açısından Kanunun 232 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen, işlemin gerçekleştiği yıla ait, fatura düzenleme zorunluluğuna ilişkin tutar olan) 4.400 TL’yi aşması halinde, faturaların kağıt fatura yerine, Gelir İdaresi Başkanlığının e-Belge Portalı üzerinden veya Gelir İdaresi Başkanlığı bilgi sistemleri ile entegrasyonu sağlayabilmiş olan özel entegratör kuruluşların bilgi sistemleri aracılığıyla elektronik ortamda e-Arşiv Fatura olarak düzenleme zorunluluğu getirildi.

VI-) Vergi mükellefi olmayan nihai tüketicilere düzenlenecek faturalarda vergi dairesi ve vergi kimlik numarası veya T.C. Kimlik Numarası bilgilerine yer verilmesi zorunluluğu bulunmamaktadır. Bu nedenle; vergi mükellefi olmayan nihai tüketici mahiyetindeki müşteriler tarafından T.C. Kimlik Numarası bilgilerinin paylaşılmak istenmediği hallerde, e-Arşiv Faturalarında alıcı hesap numarası alanına “11111111111” girilebilecektir. Ayrıca vergi mükellefiyeti bulunmayan nihai tüketici mahiyetindeki müşterilerin satıcıya bildirdiği bilgilerin satıcı tarafından doğruluğunun sağlanması sorumluluğu bulunmadığından satıcının bir yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Kaynak: TÜRMOB

Yönetim Kurulu Karar Defteri ile Müdürler Kurulu Karar Defterlerinin Kapanış Tasdikleri

Fiziki ortamda tutulan yevmiye defteri, defteri kebir ve envanter defteri ile diğer defterlerin açılış onayları, kuruluş sırasında ve kullanılmaya başlanmadan önce noter tarafından yapılmaktadır.

Bu defterlerin izleyen faaliyet dönemlerindeki açılış onayları, defterlerin kullanılacağı faaliyet döneminin ilk ayından önceki ayın sonuna kadar notere yaptırılmakta, pay defteri ile genel kurul toplantı ve müzakere defteri yeterli yaprakları bulunmak kaydıyla izleyen faaliyet dönemlerinde de açılış onayı yaptırılmaksızın kullanılmaya devam edilebilmektedir.

Yevmiye defterinin kapanış onayı, izleyen faaliyet döneminin altıncı ayının sonuna kadar, yönetim kurulu karar defterinin kapanış onayı ise izleyen faaliyet döneminin birinci ayının sonuna kadar notere yaptırılmak zorundadır. Ticari defterlerin elektronik ortamda tutulması hâlinde bu defterlerin açılışlarında ve kapanışında noter onayı aranılmamaktadır. (1)

19 Aralık 2012 tarihli ve 28502 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan TİCARİ DEFTERLERE İLİŞKİN TEBLİĞ’in 11/4’üncü fıkrasına göre; limited şirketlerde müdür veya müdürler kurulunun şirket yönetimi ile ilgili olarak aldığı kararlar genel kurul toplantı ve müzakere defterine kaydedilebileceği gibi ayrı bir müdürler kurulu karar defteri de tutulabilir. Müdürler kurulu karar defterinin tutulması halinde açılış ve kapanış onayları dahil olmak üzere yönetim kurulu karar defterine ilişkin hükümler uygulanmaktadır.

Yönetim kurulu karar defterinin, izleyen hesap döneminin birinci ayının sonuna kadar notere ibraz edilip son kaydın altına noterce “Görülmüştür” ibaresi yazılarak mühür ve imza ile onaylanması zorunludur.

Buna göre, anonim şirketler ile kooperatiflerde yönetim kurulunun, sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde yöneticinin veya yöneticilerin şirket yönetimi ile ilgili olarak aldığı kararların yazılacağı ciltli ve sayfa numaraları teselsül eden defter olarak tanımlanan Yönetim Kurulu Karar Defterinin 31 Ocak 2023 Salı gününe kadar kapanış tasdikinin yaptırılması gerekmektedir. Yine tutulması halinde limited şirketlerde “müdürler kurulu karar defteri”nin kapanış tasdikinin aynı tarihe kadar yaptırılması gerekmektedir.

Vergi Usul Kanununun 13 üncü ve 15 inci maddesi uyarınca Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından mücbir sebep halinin ilan edildiği yerlerde, defterlerin kapanış onayları, mücbir sebebin sona erdiği tarihi takip eden ikinci ayın sonuna kadar yapılabilir.

Türk Ticaret Kanunu’nun 562/1-c bendine göre; Kanun’un 64 üncü maddenin üçüncü fıkrası ve uyarınca gerekli onayları yaptırmayanlara 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kanunun 17/7 maddesi hükmü de dikkate alınarak2 2023 yılı için 31.097 TL idari para cezası uygulanması öngörülmektedir.

(1) Bu durumda gerçek kişiler elektronik defterlerini, ilgili olduğu ayı takip eden üçüncü ayın son gününe kadar kendilerine ait güvenli elektronik imza veya mali mühür ile imzalarken, tüzel kişiler elektronik defterlerini, ilgili gelir veya kurumlar vergisi beyannamelerinin verileceği ayın sonuna kadar kendilerine ait mali mühür ile onaylamaktadırlar.

Kaynak: TÜRMOB

26 Ocak 2023 Tarihli Resmi Gazete

Sayı: 32085

Karar Sayısı: 6728

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun geçici 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan istisnanın, kuramların 31/12/2022 tarihli bilançolarında yer alan yabancı paralar itibarıyla da uygulanmasına, 5520 sayılı Kanunun mezkur maddesi gereğince karar verilmiştir.

25 Ocak 2023

Recep Tayyip ERDOĞAN

CUMHURBAŞKANI